എന്തു നീ തിരിച്ചെത്തി! ഇത്തുരുത്തിലെ ചിര-
സ്പന്ദനം കേൾക്കാൻമാത്രം പിന്നെയുമണഞ്ഞെന്തേ?
ഉന്നതവരശ്രീമൽസൗഭഗോപാന്തം തേടി
അന്നൊരു രാവിൻകേവുവള്ളം നീ തുഴഞ്ഞുപോയ്.
ചിന്നിയ വർഷാശ്രുക്കൾ, വിച്ഛിന്ന നിനവുകൾ,
ഛിന്നഭിന്നമായിപ്പോയെൻ സ്വാസ്ഥ്യശാരദചിത്തം.
ഒന്നണഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ഒന്നണച്ചിരുന്നെങ്കി-
ലെന്നു ഞാനുൾത്താപത്തിലെത്രയോ കൊതിച്ചുപോയ്.
പിന്നെയുൾക്കരുത്തിന്റെ ചുരികയുമെടുത്തുകൊ-
ണ്ടിന്നലെപ്പോലും യുദ്ധം ചെയ്തു ഞാനശ്വാരൂഢ.
കണ്ണിമയ്ക്കുവാനൊരു തണൽ തേടീലൊരുവട്ടം,
കൺകുളിർക്കുവാൻ വർണ്ണരാജികൾ തേടീലൊട്ടും.
സ്വർണ്ണമാകന്ദഫലസൗരഭം വിതറുന്ന
പൊന്മണിത്തെന്നൽ കാതിൽ പുന്നാരം പറഞ്ഞിട്ടും
ഒന്നുനിന്നീല, തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കീല ചുറ്റും
പൊൻപ്രഭാതല്പം തീർത്തു ഭാനുമാൻ ക്ഷണിക്കിലും.
പർജ്ജന്യഭേരീനാദ വിസ്മയമൊരുക്കിക്കൊ-
ണ്ടശ്യാമവർണ്ണൻ വർഷകാർമുകം കുലച്ചിട്ടും
പുൽക്കൊടിത്തുമ്പിൽ നിഴൽ വീഴ്ത്തിയെൻ ശ്യാമാശ്വങ്ങൾ
ഇക്ഷിതി വലംവച്ചു മേൽപ്പോട്ടു കുതിച്ചുപോയ്.
പണ്ടൊരുനാളിൻ ശപ്തശാന്തിയിലുപേക്ഷിച്ച
സുന്ദരതാരാങ്കിത മാദകരജനിയെ
എന്തിനു തിരഞ്ഞു നീ പിന്നെയുമണയുന്നു
ഇന്ദുഗോപങ്ങൾ പോലെ രാവിനെ തളർത്തുവാൻ?
വനിതാദിന സ്മരണകളോടെ (March 8)
