മാലിനീതീരനികുഞ്ജത്തിലോ സുര-
മോഹിനികൾ വാണ വാടിയിലോ?
കാനനവേണുവിൽ വീണുമയങ്ങിയ
ദ്വാപരസന്ധ്യാദളങ്ങളിലോ?
പാർവ്വണചന്ദ്രിക മോഹവിരിപ്പിട്ടൊ-
രാര്യഹിമാലയ ശൃംഗത്തിലെ,
മാരമനോരഥ യുദ്ധത്തിലോ മമ
മാനസമെന്നോ കളഞ്ഞുപോയി.
പ്രേമസുരഭിലമത്തീരഭൂമിയിൽ,
പോയ പുരാതന നാളുകളിൽ,
മാദകസങ്കല്പനർത്തനമാടിയ
മായാമയൂരങ്ങൾ മേഞ്ഞിരുന്നു.
താരകരാവിന്റെ നീലക്കയങ്ങളി-
ലോളങ്ങൾ നെയ്ത വിരഹഗാനം,
ഏതോ ചകോരഗളത്തിന്റെ ദുഃഖവും
പേറി യുഗങ്ങൾ തുഴഞ്ഞെത്തവേ,
താരമനോഹാരിണീ കണ്ടുവോ മമ
മാനസം നീ പോയ വീഥികളിൽ?
ചാരെ തുറന്ന കിളിവാതിലും കട-
ന്നാരാലണഞ്ഞൊരീയഗ്നികീടം,
നേരിട്ടുവന്ന നിൻ ദൂതികയാണഴൽ
ചേരാത്തൊരോമൽ നിലാവെളിച്ചം;
ഓമനേ എന്നിൽ നിറയ്ക്കുന്നു സ്വച്ഛമ-
ന്നാരോ കവർന്നൊരെൻ മാനസത്തെ.
