പക്ഷെ, സ്ഫുടംചെയ്തെടുക്കുമീ നോവിക്കു-
മഗ്നിയായെത്തുമനുഭവങ്ങൾ ദൃഢം
പ്രത്യക്ഷഹീനമിതിൻ ഹേതു നീയേതു
കുക്ഷിയിൽ നാഥാ മറച്ചിരിക്കുന്നഹോ!
അത്ര വിദൂരത്തിലെത്തുവാനാകാതെ
പക്ഷങ്ങൾ താനേ തളർന്നുപതിക്കവേ,
പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നതാരോ, വിചിത്രമീ
രക്ഷോപവാടമീ ചക്രവാളങ്ങളിൽ!
എത്ര പരിണാമ സംക്രമ സന്ധ്യകൾ
തർപ്പണം ചെയ്തു പുനർജ്ജനി തേടവേ,
നിഷ്‌ഫുല്ല ശാഖികൾ പൂത്തു തളിർത്തമ-
രത്വപക്വങ്ങൾ നിരത്തുന്നു സാത്ഭുതം.
തല്ലുംകരതലം കൊണ്ടനുതാപത്തൊ-
ടുല്ലാസമായിത്തലോടുന്നിരുട്ടിലേ-
ക്കെല്ലാം മറന്നുപേക്ഷിക്കുന്നു നിർദ്ദയം,
മെല്ലെത്തിരിച്ചെത്തവേ എതിരേൽക്കുന്നു.
മുറ്റും മധുരമാണീ ഫലം തള്ളൂവാ-
നൊട്ടും കഴിയില്ല, പാഷാണമാകയാൽ
കെട്ടിപ്പിടിച്ചുള്ളിലാക്കാനുമാവില്ല,
നട്ടം തിരിഞ്ഞുപോകുന്നുവോ മാനസം!
