മരമരമാമരമീമരമെന്നു
ധരിച്ചൊരു തരുവിൻ തണലേറി
പെരുമരമോ, പേരാലോ, മരുതോ,
അരയാലോയെന്നോരാതെ,
തിരപോലുണരും ചിന്താമലരുക-
ളുതിരും മാനസവാടിയുമാ-
യിരുകരവും കരിമിഴിയും പൂട്ടി-
യിരുന്നു വനത്തിൽ കാട്ടാളൻ.
മകയിരവും തിരുവാതിരയും പോ-
യടവിയിലുറവകളുണരുകയായ്...
അവനോ "മര-മര-മാമര-മീമര,
മമ-മന-രമ-രമ' ചൊല്ലുമ്പോൾ,
തമസൊരു നദിയായൊഴുകും കാനന
മനമൊരു മാസ്മരനാദത്തി-
ന്നനുരണനങ്ങളിൽ മുഴുകി കാടൊരു
പ്രതിഭാസത്തിന്നിടമായി.
കരിയില വീണൊരു ശിശിരം പോകെ
മിഴികൾ വിടർത്തിയ വാസന്തം
കദനകുതൂഹലരമണീയാഞ്ജന-
മെഴുതി കാനന ഭംഗികളിൽ.
കരിനിര കുറുനിരയായി, രേഭം
മൂളിയുയർന്നളിവൃന്ദങ്ങൾ,
മരതകവർണ്ണച്ചേലയുടുത്തോ-
ളടവി മനോഹര വധുവായി.
ഇരുമരമല്ലൊരുമരമാണതു വെൺ-
മുകിലുകൾ തേടുമൊരശ്വത്ഥം
തലകീഴായിട്ടതിരുകൾ ഭേദി-
ച്ചിയലുകയായാഹൃദയത്തിൽ.
അനിലസചഞ്ചലമിലകൾ രാപക-
ലമരത്വത്തിന്നലകുകളാ-
യിരുളിൻ മാറുപിളർക്കെ പിറന്നു
മധുര മനോഹരമൊരു കാവ്യം.
പുതിയൊരു സർഗ്ഗവപുസ്സു പിറന്നു
കരഞ്ഞു കുടഞ്ഞു കരചരണം.
പ്രതികരണോജ്വലഭംഗി വിരിച്ചു
പറന്നു നിരന്നു ക്രൗഞ്ചങ്ങൾ.
മിഴികൾ തുളുമ്പിയ വിണ്ണിൽ നിന്നൊരു
ഘനഭേരീരവമിടിയുമ്പോൾ
നഖമുന കൊണ്ടൊരു മിന്നൽക്കൊടിയെ
തഴുകിയുണർത്തി താരങ്ങൾ.
കവിതകൾ ലാവണ്യത്തിന്നായിര-
മിതളുകൾ ചൂടി വിരിഞ്ഞാലും,
മധുമഞ്ജുഷയായവനിയിലാരുടെ
ലവണകണങ്ങൾ നിറച്ചാലും,
വനമറുപിള്ള മുറിച്ചില്ലക്കൊടി-
യഴകിൻ വാസരതേജസ്സാ-
യവനുടെ നാഭിയിലിന്നും കാടിൻ
ഹൃദയസ്പന്ദമുണർത്തുന്നു.
